Cipher Mosaic: jak czytać podpowiedzi i zawężać kod
Cipher Mosaic nie pokazuje, które konkretne pola kodu są poprawne. Po każdej próbie dostajesz tylko dwie liczby. Żeby kolejny ruch miał sens, trzeba rozdzielić pytanie „jakie wartości występują?” od pytania „gdzie leżą?”.
| Układ | Pole 1 | Pole 2 | Pole 3 | Pole 4 |
|---|---|---|---|---|
| Kod ćwiczeniowy | A | B | A | C |
| Próba | A | A | C | B |
Wynik: 1 dokładne, 3 przesunięte. Kod pokazujemy tylko na potrzeby przykładu.
Co naprawdę mówią dwie liczby
„Dokładne” oznacza wartość we właściwym miejscu. „Przesunięte” oznacza wartość obecną w kodzie, ale ustawioną w innym miejscu. Każdy element kodu jest liczony najwyżej raz, dlatego przy powtarzających się wartościach suma nie może sztucznie urosnąć.
Wyobraź sobie ćwiczeniowy kod A–B–A–C i próbę A–A–C–B. Pierwsze A stoi dokładnie tam, gdzie trzeba. Drugie A, C i B występują w kodzie, ale w innych pozycjach. Odpowiedź wyniosłaby więc 1 dokładne i 3 przesunięte. W prawdziwej partii nie znasz kodu; przykład pokazuje tylko sposób liczenia.
Jak wykorzystać następną próbę
Na początku wybierz małą liczbę pól i wartości. Zrób próbę, która rozróżnia możliwie wiele wartości. Po odpowiedzi zmień część pól, a pozostałe zachowaj. Jeśli zmienisz wszystko naraz, nowa odpowiedź będzie trudniejsza do powiązania z konkretną decyzją.
Kłódka przy polu jest Twoją notatką: przenosi wartość do kolejnego wiersza, lecz nie potwierdza jej poprawności. Puste pole Ø też jest wartością, która może się powtarzać. Nie odrzucaj go tylko dlatego, że wygląda jak brak ruchu.
Kiedy porównać dwie hipotezy
Gdy dwie możliwe wersje kodu pasują do wcześniejszych odpowiedzi, zaplanuj próbę, która da im różne wyniki. Nie musisz od razu zgadywać całego kodu: użyteczny ruch może przede wszystkim wyeliminować jedną z hipotez. W rankingu liczy się liczba prób, a przy remisie także czas, dlatego krótkie notatki pomagają podejmować decyzje bez zgadywania.